Welkom
Mijn liefde voor bronzen beelden begon al op jonge leeftijd toen ik werd geportretteerd door mijn moeder. Uit een vormloze homp klei wist zij een kindergezicht te vormen dat decennia later nog steeds wordt bewonderd. Het fascineerde me.
Toen ik kinderen kreeg en zag hoe snel zij groeien en veranderen, kreeg ook ik het verlangen om de tijd stil te zetten in een beeld. Ik snoepte wat van de klei van mijn moeder en ging aan de slag. Niet veel later was niet alleen mijn eerste portretje geboren maar bovenal mijn passie voor boetseren. Ik verdiepte me in allerlei kunstenaars, stromingen, materiaal, gereedschap en ging in de leer, onder andere bij Guido Sprenkels en Lothar Vigelandzoon.
In mijn beelden probeer ik karakter en gevoel te vangen; van de onbevangenheid van een kind tot de barmhartigheid van een oude man. Ook ontroerende momenten zoals een kind dat zich verwondert over de natuur of het verdriet van een vrouw die haar kind verloren heeft, probeer ik met de grootste zorgvuldigheid vast te leggen in een aandenken dat de tand des tijds zal doorstaan; een bronzen beeld.